Γαρίφαλο (Clove Leaf)

Οικογένεια: Fabaceae Γένος: Trifolium Μεταξύ των σημαντικών συστατικών του περιέχει αιθέρια έλαια, τανίνες, φαλαινοειδή και τριτερπενοειδή. Περιέχει επίσης αρκετά μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, μαγγάνιο, σίδηρο, σελήνιο και μαγνήσιο. Βιταμίνες A και β-καροτένιο, βιταμίνη-Κ, βιταμίνη-Β6, θειαμίνη, ριβοφλαβλαβίνη και βιταμίνη-C. Το αιθέριο έλαιο του Γαρυφάλλου χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία ως αναλγητικό, αντιμολυσματικό, αντιμυκητιακό, αντισηπτικό, αφροδισιακό, γενικό νοητικό … Περισσότερα

Γανόδερμα (Ganoderma lucidum)

Οικογένεια: Ganodermataceae Γένος: Ganoderma Είναι ένα εδώδιμο μανιτάρι γνωστό για τα θαυματουργά του οφέλη στην υγεία. Αποτελείται κυρίως από σύμπλεγμα υδατανθράκων (υδροδιαλυτοί πολυσακχαρίτες), τριτερπένια, πρωτεΐνες και αμινοξέα. Τα μανιτάρια αυτά αναπτύσσονται πάνω σε ξύλο, συνήθως στους κορμούς των δέντρων στις τροπικές κυρίως περιοχές του πλανήτη. Είναι μεγάλα, ξυλώδη, με δερματώδη υφή. Το Γανόδερμα είναι ευρέως … Περισσότερα

Γάλιο (Galium Aparine)

Οικογένεια: Rubiaceae Γένος: Galium Πρόκειται για ένα φυτό που προτιμά τα υγρά μέρη και για το λόγο αυτό το βρίσκουμε κοντά στις κοίτες των ποταμών και σε βοσκότοπους και είναι περισσότερο γνωστό στη χώρα μας ως Κολλιτσίδα ή Καβαλλαριά. Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεια χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση λοιμώξεων του ουροποιητικού και ως διεγερτικό του λεμφικού συστήματος. … Περισσότερα

Γαιδουράγκαθο (Carduus marianus)

Οικογένεια: Asteraceae Γένος: CarduusΤο συναντούμε και με τα ονόματα Κουφάγκαθο, Αγκάβατο ή Σίλυβο. Οι σπόροι του περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, αιθέριο έλαιο, άλατα μηλικού οξέος, νιτρικό κάλιο, πικρό στοιχείο, γλίσχρασμα και η δράση τους βοηθά στην καλή λειτουργία της χολής, αυξάνοντας την έκκριση και την ροή της χολής από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Μπορεί … Περισσότερα

Βρωμελαϊνη

Οικογένεια: Bromeliaceae Γένος: Ananas Φυσικό ένζυμο που απαντάται στον ανανά και υπάρχουν ισχυρά επιστημονικά δεδομένα, όσον αφορά την χρήση της στις φλεγμονώδεις καταστάσεις. Ο ανανάς έχει μια μακρά παράδοση ως φαρμακευτικό φυτό μεταξύ των ιθαγενών της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής. Η βρωμελαϊνη παρασκευάζεται από το τμήμα του στελέχους του φυτού του ανανά, μετά τη συγκομιδή … Περισσότερα

Βρυωνία (Bryonia Αlba)

Οικογένεια: Cucurbitaceae Γένος: Bryonia Αλλα ονόματα: Ποντικοστάφυλο, Αμπελουρίδα, Αγριόκλημα, Θεριόχορτο, Φαρμακιά, Αγριόκλημα, Αγριοκολοκυθιά. Ο Διοσκουρίδης ονομάζει το φυτό αυτό «Οφιοστάφυλον», δηλαδή σταφύλι των όφεων, προκειμένου να υποδηλώσει την δηλητηριώδη ιδιότητα του. Θεωρείται πως θεραπεύει το έλκος δωδεκαδακτύλου και τον κοκκυτη. Η ρητίνη που περιέχει έχει ισχυρές καθαρτικές ιδιότητες και για το λόγο αυτό η βρυωνία … Περισσότερα

Βρώμη (Avena sativa)

Οικογένεια: Poaceae Γένος: Avena Ένα βότανο – σιτηρό με μοναδική θρεπτική αξία. Είναι γνωστή με τα ονόματα αγριογέννημα, αγριοβρώμη, ταγή, αγριοσίφουνα, αβένα κ.α.Οι σπόροι της βρώμης είναι πλούσιοι σε στερεοπητικά έλαια (5%) τα οποία είναι σημαντική πηγή βιταμίνης Ε. Είναι ένα πολύ χρήσιμο βότανο στον τομέα της ιατρικής και προτείνεται η χρήση του ενάντια στην … Περισσότερα

Βίσκος (Viscum Album)

Οικογένεια: Santalaceae Γένος: Viscum Αλλες ονομασίες γκι, ιξός, ελατένιο και μελιάς. Σε αρκετά μέρη της χώρας μας φύεται ως παράσιτο πάνω σε διάφορα δένδρα και ιδιαίτερα στα Έλατα. Χρήσιμο είναι ολόκληρο το φυτό εκτός από τους άσπρους καρπούς του οι οποίοι είναι τοξικοί. Τα κλαδιά του γκι είναι άοσμα, στυφά και έχουν πικρή γεύση όταν … Περισσότερα

Βιβούρνο (Viburnum Prunifolium)

Οικογένεια: Caprifoliaceae Γένος: Viburnum Το Βιβούρνο περιέχει σκοπολετίνη, βιμπουρνίνη, τριτερπερνοειδής σαπωνίνες, βαλεριανικό οξύ, αρβουτίνη, τανίνη κτλ. Θεωρείται μυοχαλαρωτικό με αναλγητικές ιδιότητες και σπασμολυτική δράση. Ήταν γνωστό ως χαλαρωτικό της μήτρας από τις αρχές του 19ου αιώνα στην Ευρώπη και πολύ δημοφιλές ως τονωτικό του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος. Το φυτό τονώνει το νευρικό σύστημα, είναι διουρητικό, … Περισσότερα

Βήχιο (Tussilago Farfara)

Οικογένεια: Asteraceae Γένος: Tussilago Αλλες ονομασίες χαμολεύκι, χαμολεύκη, βηκιό, βήχανη, γλυκομάνα τουσιλάγκο κα.Βότανο γνωστό από την αρχαιότητα, απ όπου πήρε και την ονομασία του βήχιο, διότι είχε την ικανότητα να σταματάει τον βήχα. Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε την ρίζα με γάλα και μέλι κατά των ελκώσεων των πνευμόνων, ενώ ο Διοσκουρίδης συνιστούσε την εισπνοή του καπνού … Περισσότερα