Δρακοντιά (Arum Italicum)

Οικογένεια: Araceae, Γένος: Arum Η Δρακοντιά γνωστή και ως φιδόχορτο, είναι πολυετές ποώδες φυτό των εύκρατων περιοχών. Ολόκληρο το φυτό (άνθη, φύλλα, κορμός, ρίζα) είναι τοξικό και δηλητηριώδη για τον άνθρωπο αλλά και για τα ζώα, με δυσάρεστη οσμή και γεύση γιατί περιέχει ένα δηλητήριο χημικώς ασταθές, την αροίνη. Η αροίνη είναι επίσης τοξική για … Περισσότερα

Δίψακος (Dipsacus Sylvestris)

Οικογένεια: Caprifoliaceae, Γένος: Dipsacus Λέγεται και νεράγκαθο και είναι ένα αγριόχορτο ενδημικό της Ευρώπης. Το όνομα του φυτού προέρχεται από τη λέξη «δίψα», ενώ τα φύλλα του είναι διαμορφωμένα με τρόπο τέτοιο που συγκρατούν το νερό. Ο Διοσκουρίδης το ονόμασε «λουτρό της Αφροδίτης», γιατί οι κοπέλες που πίνουν το νερό από τα φύλλα του δίψακου … Περισσότερα

Δίκταμο (Origanum Dictamnus)

Οικογένεια: Lamiaceae, Γένος: Origanum Γνωστό από τη Μινωική περίοδο, το Δίκταμο προτάθηκε από τον Ιπποκράτη για την αντιμετώπιση διαταραχών του γαστρεντερικού συστήματος. Λέγεται και Έρωντας, Στοματόχορτο, Αδίχταμος, Σταμνόχορτο, Στομαχόχορτο κ.α. Το φυτό ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών (Lamiaceae) του γένους Ορίγανον (Origanum) και ευδοκιμεί μόνο στη Κρήτη, όπου το συναντούμε σε ορεινές και λοφώδεις ασβεστολιθικές … Περισσότερα

Δενδρολίβανο (Rosemarinus Officinallis)

Οικογένεια: Lamiaceae, Γένος: Rosmarinus Το Δενδρολίβανο είναι ένας αειθαλής και ανθεκτικός θάμνος, που τον συναντούμε σε όλη την Ελλάδα. Λέγεται και Λασμαρί, Δυσομαρίνι, Λιβανόδεντρο. Έχει ιδιότητες τονωτικές και αντισηπτικές. Θεωρείται διεγερτικό της κυκλοφορίας του αίματος (ατονία, υπερκόπωση, εξάντληση, υπόταση) και ευεργετικό στις διαταραχές του νευρικού συστήματος (ημικρανίες, ζαλάδες, κατάθλιψη, αϋπνία, ένταση, άγχος). Το αιθέριο έλαιο … Περισσότερα

Δελφίνιο (Delphinium Pandora)

Οικογένεια: Ranunculaceae, Γένος: Delphinium Λέγεται και ψειροβότανο ή αγριοσταφίδα. Το Δελφίνιο είναι δηλητηριώδες φυτό, αλλά σε μικρές ποσότητες δίνει εξαιρετικά θεραπευτικά αποτελέσματα. Από πολύ παλιά, χρησιμοποιούνταν οι κοπανισμένοι σπόροι του φυτού σαν αλοιφή ενάντια στις ψείρες, στην ψωρίαση κτλ. Σήμερα οι σπόροι αυτοί χρησιμοποιούνται σαν “βάμμα” για επαλείψεις κατά των εκζεμάτων, αλλά και ενάντια σε … Περισσότερα

Δακτυλίτιδα (Digitalis Lutea)

Οικογένεια: Plantaginaceae, Γένος: Digitalis Το βότανο είναι ιθαγενές της Δυτικής Ευρώπης. Αν και καλλιεργείται, το αυτοφυές φυτό θεωρείται ανώτερο σε ποιότητα, ενώ τα φύλλα συλλέγονται το καλοκαίρι. Η δακτυλίτιδα έχει εμφανή τονωτική δράση στις καρδιοπάθειες. Η καρδιοπάθεια χειροτερεύει όταν μειώνεται η ικανότητα της καρδιάς να συντηρεί την κανονική κυκλοφορία του αίματος. Οι καρδιοενεργοί γλυκοζίτες της … Περισσότερα

Δαφνοκερασιά (Prunus Laurocerasus)

Οικογένεια: Rosaceae, Γένος: Prunus Αειθαλές φυτό που φτάνει μέχρι και τα 5 μέτρα ύψος. Στην Ελλάδα την βρίσκουμε στις ορεινές περιοχές της Θράκης και είναι επίσης γνωστό με τις ονομασίες δαφνοκερασιά, ροδαφινιά και λαουροκέρασος. Πρόκειται για δηλητηριώδες φυτό, καθώς τα φύλλα του και τα σπέρματά του περιέχουν υδροκυάνιο γιΆ αυτό και είναι πολύ τοξικά. Σε … Περισσότερα

Δάφνη (Laurus Nobilis)

Οικογένεια: Lauraceae, Γένος: Laurus Είναι ένα αρωματικό φυτό της οικογένειας των Δαφνοειδών. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυής. Επίσης, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή με τα λαϊκά ονόματα βαγιά, δάφνη, δαφνολιά και φυλλάδα.Στη δάφνη αποδίδονται φαρμακευτικές ιδιότητες από την αρχαιότητα. Ο Ιπποκράτης τη χορηγούσε ως αναλγητικό μετά τον τοκετό και σε … Περισσότερα

Δατούρα (Datura Stramonium)

Οικογένεια: Solanaceae, Γένος: Datura Το στραμώνιο (Δατούρα το στραμώνιον) είναι αυτοφυές στη χώρα μας και αξιοποιείται στη θεραπευτική από το 18ο αιώνα. Όλα τα μέρη του φυτού είναι τοξικά και θεωρούνται παραισθησιογόνα. Τα αλκαλοειδή που περιέχονται στα φύλλα και τα σπέρματα του στραμώνιου (ατροπίνη, σκοπολαμίνη, υοσκυαμίνη) έχουν αντισπασμωδικές και ναρκωτικές ιδιότητες που βρίσκουν εφαρμογές στην … Περισσότερα

Γλυκόριζα (Glycyrhiza Glabra)

Οικογένεια: Fabaceae Γένος: Glycyrrhiza Είναι ένα πολυετές φυτό της ελληνικής χλωρίδας, το οποίο φτάνει μέχρι 1,5 μέτρα ύψος. Η ρίζα του φυτού μπορεί να φτάσει και τα δύο μέτρα ενώ τα ριζίδια φτάνουν έως και οκτώ μέτρα, με πολύτιμες φαρμακευτικές ιδιότητες, ήδη γνωστές από την αρχαιότητα. Ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης τις συνιστούν για τη … Περισσότερα